از آن دری که می‌خواهیم وارد حرم عباس بن علی"ع" بشویم، جای سوزن انداختن نیست. سمت راست ما اولِ مسیرِ بین الحرمین است که زمینش پیدا نیست و فقط زن و مرد زائر است که نشسته‌اند و  رو به حرم این برادر یا آن برادر دعا و زیارت می‌خوانند.

یعنی اگر حضرت ساقی می‌توانست همین ششصد - هفتصد متر را هم برود، خودش را به برادر رسانده بود؟ و تشنگی اطفال حسین"ع" برطرف می‌شد؟!

رویم را می‌کنم به گنبد و گلدسته‌های حرم حضرت ابوالفضل"ع" که مثل خورشید می‌درخشد و این بار از نزدیک خیره می‌شوم به آن. بله، گلدسته‌های کاشیکاری شده اینجا را مطلا کرده‌اند اما برای اینکه تفاوتش با گلدسته های حرم سیدالشهدا "ع" معلوم باشد، نواری از آیات قرآن یا زیارتنامه حضرت( دقیق نمی‌توانم بخوانم ) در بالای گلدسته و در میانه‌اش کلمه "محمد" را به صورت مربع شکل در جای جای طلاکاریها کار کرده‌اند. از چند پله صحن پایین می‌رویم و وارد حرم حضرت ابوالفضل"ع" می‌شویم. در اینجا هم باز بین علما اختلاف است. عده‌ای می‌گویند باید اذن حضور در حرم مولا را از برادرش حضرت عباس "ع" بگیریم و حاج صادق می‌گوید این حرفها چیست؟ مقام امام خیلی بالاتر است و بهتر است اول به خود امام حسین"ع" عرض ادب کنیم و خودش می‌رود به سمت مولا. ما تصمیم می‌گیریم به قدر عرض ادبی مختصر، قدوممان را با زمین حرم حضرت ساقی متبرک کنیم.

- ای پسر امیر المؤمنین! گواهی می‌دهم به تسلیم و تصدیق و وفاداری و خیرخواهی‌ات نسبت به یادگار پیامبر خدا "ص" و نوه نجیب و راهنمای آگاه و جانشین تبلیغگر مظلومش. خدا به دست رسولش و امیر المؤمنین و امام حسن و امام حسین"صلوات خدا بر همه شان" بهترین پاداش را به شما بدهد که پایمردی و به حساب خدا کار کردی و یاوری کردی. چه خوب سرانجامی داری تو...

حالا دو رکعت نماز بالای سر ساقی می‌خوانیم و می‌آییم تا به حرم امام حسین"ع" برویم. از صحن که بیرون می‌آیی و وارد شب جمعۀ بین الحرمین که می شوی، همه تیپ آدمی می‌بینی. مرد ، زن، جوان، پیر، کودک ، نوجوان، ایرانی، عرب عراقی، عرب حاشیه خلیج فارس و ...

خدایا! خیلی از دوستانمان آرزو داشتند و دارند که در چنین شبی در بین الحرمین باشند، پدر و مادر و خواهران و برادران و همسر و فرزندان و اقوام و همکاران. هم ثوابی از این زیارتها را نصیب آنها هم بفرما و هم توفیقشان ده که آنها هم در این ارض قدسی حضور پیدا کنند. از دوستان اینترنتی هم یاد می‌کنم ؛ آنها که با کامنتها و پیامکهایشان التماس دعا گفته بودند و خواسته بودند یادشان کنیم. بعضی را با اسم و بعضی را که نمی‌شناسم کلی دعا می‌کنم.

خیلی دلم می‌خواهد توقفی در بین الحرمین داشته باشم و کنار بعضی از این زائران خالص بنشینم اما می‌خواهم نماز جماعت مغرب و عشایم را در حرم مولا بخوانم برای همین عجله می‌کنم...

یکشنبه ۱۳ آذر ۱۳٩٠ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ توسط تقی دژاکام نظرات ()